Ο Άνθιμος πήρε τ’ όπλο του

Η επικείμενη ένταξη της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, χάριν της οποίας επισπεύδονται οι διαπραγματεύσεις για το όνομα της γειτονικής χώρας, σε συνδυασμό με την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου, θα μπορούσαν να αποτελέσουν αφορμή για μια νηφάλια αποτίμηση της –επίσημης και ανεπίσημης- ελληνικής εξωτερικής πολιτικής της προηγούμενης δεκαετίας: των εθνικώς αδιάλλακτων συλλαλητηρίων, των σχεδίων του Α. Σαμαρά για «σύνορα με τη Σερβία», του εμπάργκο στην ΠΓΔΜ επί Α. Παπανδρέου, της ταύτισης με το σερβικό μεγαλοϊδεατισμό του Μιλόσεβιτς, της συμμετοχής της χώρας μας στους νατοϊκούς βομβαρδισμούς του ’99, με την έγκριση και των δύο μεγάλων κομμάτων–, αλλά και της δραστηριότητας του ελληνικού κεφαλαίου στις χώρες των Βαλκανίων, σ’ ένα «ευνοϊκό» προς λεηλασία έδαφος που, όπως φαίνεται, δημιούργησε η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Παρά το γεγονός, ωστόσο, ότι ο ελληνικός εθνικισμός έχει υποστεί σοβαρά πλήγματα τα τελευταία χρόνια, η δημόσια συζήτηση περί τα Βαλκάνια ακόμα κινείται μεταξύ αντιαλβανισμού και σκοπιανοφαγίας από τη μια και ενός αντιαμερικανισμού από την άλλη, που περιγράφει αλλά δεν εξηγεί σχεδόν τίποτα. Είναι σ’ αυτό το πλαίσιο που η γνωστή τρόικα Άνθιμου – Καρατζαφέρη – Ψωμιάδη, με τη συνδρομή μερίδας των ΜΜΕ που επί χρόνια «εκπαιδεύουν» την ελληνική κοινωνία στο σωβινισμό, προετοιμάζεται για έναν νέο γύρο εθνικιστικής μισαλλοδοξίας. Ο Θεσσαλονικεύς ποιμένας φοράει το στρατιωτικό τζάκετ πάνω από τα άμφια, όχι χάριν του αποκριάτικου διονυσιασμού, αλλά με τη μωροφιλοδοξία να ηγηθεί –ο κήρυκας της χριστιανικής αγάπης…- νέων συλλαλητηρίων μίσους, συνδράμοντας παράλληλα τις προσπάθειες της εγχώριας ακροδεξιάς να διευρύνει την εκλογική της πελατεία.

Ως Νεολαία Συνασπισμού, υπενθυμίζουμε τα αυτονόητα: δεν υπάρχει κανένα «εθνικό συμφέρον» που να διακυβεύεται αν δοθεί η δυνατότητα στη γειτονική χώρα να διατηρήσει τη συνταγματική της ονομασία και δεν υπάρχει καμιά «αλβανική απειλή» που δήθεν συνδέεται με την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου –πόσο μάλλον που αυτή η τελευταία είναι προϊόν ενός πολέμου που φέρει και την ελληνική υπογραφή. Η απειλή για την ειρήνη και την πολυεθνική συμβίωση είναι, στην πραγματικότητα, η φονική μηχανή που λέγεται ΝΑΤΟ – αυτή που στηρίζει και η χώρα μας εδώ και δεκαετίες. Προϋπόθεση για την άρση αυτή της απειλής, λοιπόν, είναι η διάλυση του ΝΑΤΟ˙ με τη διατήρηση της εκατέρωθεν «εθνικής αδιαλλαξίας» και των διαιρέσεων, αυτό παραμένει ανέφικτο. Δεδομένου ότι μέχρι σήμερα ο εθνικισμός –όχι μόνο «των άλλων», αλλά και ο «δικός μας» - έχει «νομιμοποιήσει» πολέμους, έχει «ενθαρρύνει» εθνοκαθάρσεις και έχει δημιουργήσει κύματα μεταναστών και προσφύγων, δηλώνουμε ότι δε θα αφήσουμε τους κατά φαντασία μακεδονομάχους να δηλητηριάσουν την ελληνική κοινωνία με πολεμικές ιαχές και να υπονομεύσουν ακόμα περισσότερο την ειρήνη και την αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς των Βαλκανίων.

Δημοσθένης Παπαδάτος Αναγνωστόπουλος

Για το συλλαλητήριο των Μακεδονομάχων...

Δεν προκαλεί έκπληξη η προσπάθεια συγκεκριμένων μελών του «πατριωτικού χώρου», ενώ βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις για την οριστική λύση της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, να αναβιώσουν τις μέρες του 1992 και να διοργανώσουν ένα ακόμη συλλαλητήριο. Εξάλλου η ιστορία επαναλαμβάνεται με τη φάρσα να διαδέχεται την τραγωδία.
Ας καταλάβουν, όμως, ότι η ελληνική κοινωνία και ειδικά οι Έλληνες Μακεδόνες έχουν κουραστεί σπό τους αυτεπάγγελτους και επαγγελματίες πατριώτες. Όλοι πια βλέπουν ότι το μόνο αποτέλεσμα της εθνικά υπερήφανης στάσης για το Μακεδονικό στις αρχές του ’90 ήταν να αρνηθούμε τότε όλα όσα ζητάμε σήμερα, από μειονεκτική μάλιστα θέση. Την ίδια ώρα που η ελληνική εξωτερική πολιτική βάδιζε από ήττα σε ήττα, κάποιοι έχτιζαν πολιτικές, ακαδημαϊκές και υπηρεσιακές καρριέρες και διαχειρίζονταν τεράστια ποσά από μυστικά κονδύλια για την υπεράσπιση των «εθνικών κεκτημένων».
Πέρα, όμως, από αυτά όλοι είδαμε την απουσία των σύγχρονων Μακεδονομάχων από τα φλέγοντα προβλήματα της Β. Ελλάδας. Απουσίαζαν όταν οι επιχειρήσεις της περιοχής έκλειναν ανεβάζοντας στα ύψη την ανεργία, απουσίαζαν όταν η Ένωση Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδας πρότεινε ως λύση για την περιφερειακή ανάπτυξη τη λειτουργία Ζωνών Ελεύθερων Συναλλαγών, με μισθούς και εργασιακές συνθήκες στο επίπεδο της Βουλγαρίας. Απουσίαζαν όταν η λίμνη Κορώνεια αφηνόταν να πεθάνει, όταν η Κασσάνδρα και ο Γράμμος καιγόταν, όταν οι μονάδες λιγνίτη της ΔΕΗ βύθιζαν το νομό Κοζάνης στη μόλυνση και η εταιρία έκανε σχέδια για νέες μονάδες στην Καβάλα. Απουσίαζαν, όταν οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του Αριστοτελείου και των περιφερειακών πανεπιστημίων πάλευαν κόντρα στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και το νόμο πλαίσιο, ή όταν έπεφταν θύματα των κατασταλτικών μηχανισμών επειδή φορούσαν λάθος χρώμα παπουτσιών.
Η εποχή των συλλαλητηρίων έχει ευτυχώς περάσει. Εμείς από την πλευρά μας θα συνεχίσουμε να παλεύουμε μαζί με τους πολίτες της γειτονικής μας χώρας για ένα κοινό μέλλον, που θα βασίζεται στον αλληλοσεβασμό, στη μάχη εναντίον των ξένων επεμβάσεων στα Βαλκάνια, στη μάχη εναντίον του εθνικισμόυ και από τις δυο πλευρές των συνόρων, σε μια από κοινού αποδεκτή ονομασία.

Σωτήρης Δημηρτιάδης