13 Μαρ 2008

Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΓΚΟΥΙΝΤΟ ΤΣΙΟΦΦΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ


Ο μαχόμενος δημοσιογράφος, ο πεισματάρης αγωνιστής, ο φωτισμένος αριστερός Γκουίντο Τσιόφφι χτυπήθηκε από τον αιφνίδιο θάνατο στα 55 χρόνια του.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ιταλία, με σπουδές στη μηχανολογία και τις οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, συνδέθηκε από μικρός με την ιταλική ριζοσπαστική Αριστερά (μέσα από τις γραμμές του «Μανιφέστου») και το διεθνιστικό κίνημα αλληλεγγύης στην αγωνιζόμενη Παλαιστίνη.

Από το 1975 μέχρι σήμερα, δούλεψε στις εφημερίδες «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», «ΒΗΜΑ», «ΕΙΔΗΣΕΙΣ» και «ΕΞΟΥΣΙΑ», στην ΕΡΤ και στον ΣΚΑΙ 100.3, καθώς και σε αρκετά περιοδικά. Συνειδητοποιημένος εργαζόμενος, αγωνίστηκε με συνέπεια για τα δικαιώματα όλων όσοι δουλεύουν στα ΜΜΕ, συμμετείχε ενεργά στην ΕΣΗΕΑ (ήταν μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου της όταν διεγράφη ο ρυπαρός Μαυροτρύπας…), πρωτοστάτησε σε όλες τις απεργιακές κινητοποιήσεις του κλάδου και γιʼ αυτό εδώ και αρκετά χρόνια ήταν στη «μαύρη λίστα» των μεγαλοεργοδοτών της «ενημέρωσης».

Ο Γκουίντο —και στην Ελλάδα— συμμετείχε ενεργά στο αριστερό κίνημα. Από το ΕΚΚΕ και το «αντιιμπεριαλιστικό ΠΑΣΟΚ» των πρώτων χρόνων της Μεταπολίτευσης, συνέχισε, ως ανένταχτος, τη δράση του για να συναντηθεί με το Δίκτυο το 2002, το καλοκαίρι της «αντιτρομοκρατικής» υστερίας. Πρωτοστάτησε στην πραγματοποίηση των αποστολών αλληλεγγύης στο Ιράκ (2003), την Παλαιστίνη (2005), και το Λίβανο (2006), σε δεκάδες κινητοποιήσεις διεθνιστικής αλληλεγγύης και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ριζοσπαστικής αριστερής ομάδας Ιταλών/ίδων που ζουν στην Ελλάδα BELLA CIAO.

Ο σύντροφος Γκουίντο Τσιόφφι, ένας πραγματικός αντάρτης της καθημερινότητας, λιτός, αψύς και ανυποχώρητος, πολυμαθέστατος και σεμνός, αυτοσαρκαστικός και μαχητικός, υπήρξε ένα από τα εκλεκτότερα παιδιά της γενιάς που θέλησε να αλλάξει τον κόσμο. Και αυτό τον αγώνα συνέχισε μέχρι τέλους.

Καλό ταξίδι, Γκουίντο…

1 σχόλιο:

Carolina Aholou είπε...

Ευχαριστούμε για την συμπαράστασή σας και την παρουσία σας στο "στερνό αντίο μας".
Η οικογένειά μας ουδέποτε έχει νιώσει μεγαλύτερη απώλεια και ούτε πρόκειται.
Ξα μου μας την έσκασες...
Δεν βρίσκω τρόπο να το ξεπεράσω καλέ μου...